El hastío con la forma de hacer política en España ha estallado al fin, pero de forma pacífica y reivindicativa. No son los políticos los únicos que deben soportar toda carga del descrédito de la política: los ciudadanos hemos permitido que la sociedad civil se desarme. Ahora, ayudados por las nuevas tecnologías, tenemos la oportunidad de recuperar el poder que hemos cedido. Si queremos que nos escuchen, tenemos que hacernos escuchar. Por tanto, hoy, en #Donostiasks, cambian las tornas:
¿Qué pregunta me quieren hacer? Cada uno de los candidatos tendrá la oportunidad de hacerme una pregunta. Yo, por supuesto, las responderé.
Preguntas y respuestas
(por orden de intervención)
Eneko Goia (PNV): “¿Vas a ejercer tu derecho al voto el 22 de mayo?”.
Respuesta: lo voy a ejercer, sí. Votaré tanto para el Ayuntamiento de Donostia como a las Juntas Generales.
Iñaki Galdos (H1!): “Yo provocador como fui en @PintxosBlogs, ¿el modelo-panacea de democracia que se reivindica ahora no tiene también sus riesgos?”.
Respuesta: no creo que haya una propuesta unánime de modelo. La sociedad no está ni quiere estar preparada para asumir esos modelos.
Ramón Gómez Ugalde (PP): “¿Crees que con las propuestas que hemos hecho, y con la escenificación que he hecho, he podido convencer a los donostiarras?”.
Respuesta: os queda camino por recorrer. Hace no tanto que eres candidato y la política, la buena, es una carrera de fondo.
Ainhoa Beola (Aralar): “Nola sentitu zara erantzunekin? Eta gaiak izan duen jarraipenarekin?”.
Erantzuna: erantzun “politikoegiak” izan dira gehienak. Baina esperientzia polita izan da. Ea 23tik aurrera ere halakoak egiten ditugun.